Rouwen is het persoonlijk antwoord op ingrijpend verlies. Hoe jong je ook bent. Omgaan met de leegte van het gemis, en een nieuwe relatie aangaan met de overledene in het hiernumaals. Dat is een heel eigen proces, waarin we kinderen en jongeren kunnen ondersteunen. Een proces dat een leven lang duurt, want “ik ben pas dood als jij me bent vergeten” (Bram Vermeulen).


In dat proces is het essentieel dat kinderen en jongeren de realiteit van het verlies ervaren. Als volwassene kun je informatie geven, verduidelijken, inzicht geven, dingen benoemen en bespreekbaar maken. En ruimte geven aan gevoelens in een creatief proces toegespitst op de leefwereld en eigenheid van dat specifieke kind.


Tegelijkertijd geven jongeren en kinderen op hun eigen manier ‘zin’ aan het verlies. Zij hanteren daarbij hun eigen beelden en verhalen. Het is belangrijk daarbij aan te sluiten en deze samen te verkennen maar niet voor hen in te vullen of beelden op te dringen.


Kinderen en jongeren rouwen in een slingerbeweging waarin tranen en gelach, intens verdriet en spel, elkaar afwisselen. Juist dat mechanisme geeft hen de kracht om verlieservaringen te dragen en een manier van her-inneren te vinden die bij hen past.

 

Wil je graag meer weten over rouw in het algemeen? Klik hier voor de volledige tekst.

Bekijk ook het themadossier 'rouw' van deMens.nu Magazine najaar 2013.

 

Ben je op zoek naar informatie over rouw voor specifieke leeftijdscategorieën? Klik dan zeker door: